Twitter als vraagbaak voor de prekenserie

"Wat heb je nou aan Twitter voor je predikantswerk? Is het niet volslagen nutteloos?" Die vraag krijg ik geregeld van collega-predikanten, diegenen die (a) weten dat ik twitter en (b) weten wat Twitter is.

Vooropgesteld: vaak is Twitter inderdaad niet bijzonder nuttig, maar gewoon een aardige manier om contacten te onderhouden. Maar soms is het ook nog érg handig.
Zo dacht ik na over het beginnen van een prekenserie over het bijbelboek Spreuken. Ik had nog maar weinig commentaren op Spreuken, en eigenlijk niet zulke bijzonder goede. Dus twitterde ik de vraag wie er goede commentaren wist, uiteraard met de hashtag #durftevragen. Ik kreeg een heel aantal tips, per mention, DM en e-mail, en bestelde een aantal commentaren. Mijn dank was en is groot.

Natuurlijk kun je per analogie Twitter op deze manier voor tal van vragen gebruiken. Als je computer zichzelf spontaan opstart bijvoorbeeld. In no time krijg je enorm veel reacties, en blijkt een zekere computerdokter de oplossing te hebben. 

Enige voorwaarde: je moet wel genoeg followers hebben. En die krijg je enkel als je actief meedoet, vragen van anderen beantwoordt, kortom: als je bereid bent voluit te participeren. De nutteloze dingen krijg je er dan wel gratis bij.